Hayata Dair

Eski notlarımı gezinirken,, bu şiire rastladım. Unutmamam gereken kadar güzel mesajlara sahipmiş. Şiir sevmem diyenler bile göz atmalı bence..Buyrun..

Evet biliyorum hiçbirimiz hata yapmak istemiyoruz. Bu hata denen şey neden sevilsin ki? İsteyerek,, istemeyerek,, iyi niyetle,, ihmalle her an hatalar yapılabiliyor. Bir ‘mükemmelliyetçi’yseniz eğer işiniz daha zor,, iç hesaplaşmalar,, mafya alacaklısı gibi kapıdan ayrılmaz. Peki bu şer’deki dört hayır nerede?

Hepimiz hayallerimizin peşinden koşmak istiyoruz. Risk almak, denemek, daha da çok denemek ruhumuzda var. Peki neden yapamıyoruz? 

Eskiden büyümek güzel miydi? Belkide çok fazla değildi bu kadar insanın boyundan büyük şeyler. Büyüme kısmını benimde çok sevdiğimi söyleyemicem. Ama reddedişlerimiz de çokta haksız değiliz bence. En kötü alıp başımızı ‘neverland’e gideriz bizde. Hatta az kalmıştır kim bilir 🙂

“Gelece dönüş” filmleriyle büyümüş, apolitik olması için yoğun çalışmalar yapılmış bir neslin hayalperestliğini mazur görmeli… Ülkenin karanlığa hızlı sürüklenişi bizim nesli dahi 30’undan sonra öfkeli, “anarşist” yapmış olsa bile özünde hayalperest insanlarız. 30’u yarıladığımda bir gün geçmişe dönersem diye 25 yaşıma bir mektup hazırlamak istedim belki mektup geçmişe hiç ulaşmaz ama benden 10 yaş küçük

Güzel ülkemin yalnızlaşan ve yozlaşan gündeminde bir süre kalemimiz hiçbir yere gitmedi. İçimizden iyi, kötü hiçbir şey yazmak gelmedi. Hadi ben yapamadım siz yapın dedim baktım kimsenin keyfi yok. Ne deseler haklılar. Ama burada olduğumuzu bilin istedim.. Size güzel cümleler getirdim..İz bırakan kitap cümleleri.. Çok güzel başlıklarla buluşmayı çok isteyerek…

Hani bazen biri, dışarıdan bir fotoğrafa bakıp deyiveriyor: ‘Oh, hayat sana güzel!’ Bu genellikle, ‘Hayat tabii sana güzel senin paran var, eğleniyorsun, yiyip içiyorsun, giyinip kuşanıyorsun, geziyorsun, kahkahalar atıyorsun, saçıyorsun, zamanın bol, aklın havada, gerçek dertlerin yok ki’ anlamlarına geliyor. 

14 Şubat yaklaşıyorken herkes yalnızlıktan iyice müzdarip oldu.Zaten ‘Bunca insan yalnızken,nasıl bunca insan yalnız?’ karmaşasını aklımıza getirmemeye çalışıyorken,pazarlamacıların lanetli günü gözümüze gözümüze sokması,şubatın kış mevsiminde olup melankoliden nasibimizi almamızı kolaylaştırdı.

Sevgililer gününe günler kala, Eros’a gönderilmiş mektuplardan birini okudum. Siz ne yazdınız bilmiyorum ama eğer güzel dilekleriniz varsa, Eros’un devamlı sizi vurmaya niyeti olmadığını hatırlayın.. Yok bu Eros’la aranız bir türlü olmadıysa, yüzünüzü buruşturmayın. Eros’un bekletme listesinde yalnız değilsiniz. Sevgi’liler gününüz şimdiden kutlu olsun. Ne olursa olsun yinede ‘sevgi’ ile olsun 🙂 *******

Ne güzel demiş şair; Mutluluktan müebbet yesem yarın kesin af çıkar diye. Bu söz bana çocukluğumu hatırlattı Gece gündüz evde maç izleyen babamı TV deki komik bir şeyi izlemeye ikna etmek zor olurdu. Komik bir şey diyorum çünkü komedi türünde bir şeyler açarsak eğer, kendisi de güler ve hoşuna gider kanalı değiştirmez diye düşünürdük ve